Jaren geleden verzorgde ik een training Leefbaarheid voor zes wijkbeheerders van een woningcorporatie. De training verliep aanvankelijk nogal moeizaam. Vijf van de zes deelnemers zagen het niet meer zo zitten: ‘Dat hebben we al eens geprobeerd, dat werkt toch niet.’, ‘Het heeft geen zin om huurders aan te spreken op hun tuin, als onze verhuurmakelaars ze zo slecht opleveren.’, ‘De gemeente doet helemaal niks aan die vuilcontainers, dan blijft het hier een zootje.’
De zesde wijkbeheerder zat er heel anders in. Hij had verreweg de slechtste wijk, met veel vervuiling, overlast en criminaliteit, een enorme werkloosheid en veel huurders met psychische problemen. Waar zijn collega’s bij de pakken neer gingen zitten, bleef hij onvermoeibaar en creatief werken aan oplossingen. Daarbij zocht hij soms de grenzen op. Zo organiseerde hij een rondleiding door de wijk voor lokale politici, waarbij ook het MT van de corporatie mee liep. Tijdens de rondleiding wees hij erop dat zijn aanvragen, om de brandgangen op te knappen en veiliger te maken, steeds werden afgewezen. De directeur was hier niet blij mee, maar zegde wel meteen geld toe om de zaak aan te pakken.

Wat is nu het verschil tussen deze wijkbeheerder en zijn collega’s? In één woord: bezieling.

Bezieling

Werken vanuit bezieling is voor mij essentieel. Het betekent voor mij werken met plezier en met een motivatie, die voort komt uit de overtuiging dat de dingen die ik doe belangrijk en zinvol zijn. Gelukkig kom ik ook bij woningcorporaties regelmatig bezielde mensen tegen. Ik ben er van overtuigd dat in deze tijd van bezuinigingen, toenemende regeldruk, controle en voortdurende veranderingen, we het moeten hebben van mensen die zich met hart en ziel inzetten. Zij brengen een positieve energie met zich mee, zetten anderen in beweging en krijgen daardoor de zaken voor elkaar. Wat ik mij vaak afvroeg was waar deze mensen die energie vandaan halen.

Dienstbaar zijn

De bezielde corporatie is de titel geworden van het boek dat ik samen met Dieneke van Dijken heb geschreven. Twaalf bevlogen professionals uit de corporatiesector komen uitgebreid aan het woord over wat hen beweegt om in de sector te (blijven) werken. Nu ik alle interviews terug kan lezen, zijn er meerdere patronen te ontdekken, overeenkomsten die verduidelijken hoe zij hun werk zien en uitvoeren. Om vast een tipje van de sluier op te lichten: bijna alle twaalf noemen het dienstbaar zijn aan anderen als hun belangrijkste motivator. Dit is leidend in alles wat ze doen. Gelukkig biedt de corporatiesector volop mogelijkheden om dienstbaar te zijn aan mensen. Dit kan heel concreet gaan om het helpen van huurders, woningzoekenden of collega’s of iets abstracter om de samenleving een beetje mooier te maken.

Geen bezieling

Het tegendeel van bezieling kom ik helaas ook regelmatig tegen. Te vaak ontmoet ik mensen die zijn uitgekeken op hun baan, cynisch praten over klanten of collega’s en toch blijven zitten in hun baan. Redenen zijn dan de goede arbeidsvoorwaarden of de gezelligheid met directe collega’s. Ook spreek ik mensen die vinden dat de organisatie ervoor moet zorgen dat ze hun werk goed kunnen doen zonder daar zelf enige verantwoordelijkheid voor te nemen. Als laatste noem ik mensen die doorslaan in een regels-zijn-regels mentaliteit waardoor huurders met problemen blijven zitten, die met een beetje flexibiliteit gemakkelijk kunnen worden opgelost.
Het kernprobleem van veel organisaties in deze sector is dat er teveel mensen niet (meer) met passie, bezieling en energie aan de slag zijn. Dit is een grote belemmering voor het functioneren van teams en organisaties. In mijn optiek ligt dit niet zozeer aan deze mensen zelf, maar vooral aan de organisatie die dit faciliteert en in stand houdt.

Een positieve insteek werkt

Als ik over dit thema – het ontbreken van bezieling – praat, denk of zoals nu schrijf, voel ik mijn energie verdwijnen en krijg ik een negatieve kijk op zaken. Kortom, ik word er moedeloos of boos van. Ik heb ditzelfde effect ook bij anderen gezien. Op deze manier wordt een gesprek over het ontbreken van bezieling nooit een leuk, constructief gesprek, maar zal het vooral boosheid, frustratie, schuldgevoel en weerstand oproepen. Aan de andere kant merk ik dat een gesprek over ons boek, de interviews en de inzichten die het ons oplevert, juist altijd leidt tot een positief en inspirerend gesprek.
En precies dat is het grootste geschenk dat het schrijven van dit boek mij heeft opgeleverd. Ik ben erachter gekomen dat er geen mens is die niet met passie en bezieling wil leven en werken. Ik heb ervaren dat praten over bezieling verbindt, inspireert en motiveert. Dit effect blijkt veel krachtiger dan wanneer je praat over het ontbreken van bezieling. Ook in die training Leefbaarheid voor wijkbeheerders bleek de positieve insteek te werken. Vragen als: Wat kunnen we leren van jullie collega? Wat kan wel? leverden inzichten op waarmee de vijf cursisten aan de slag konden.
Ik blijf dus mijn positieve ervaringen met jullie delen, en blijf uitkijken naar de reacties op dit blog, waar ik al veel mooie voorbeelden heb gezien die mij op mijn beurt weer inspireren. Een mooie manier om met elkaar in gesprek te blijven, ook als het boek uit is en de waan van de dag weer toeslaat.
Wil je meer weten over hoe de twaalf bevlogen corporatieprofessionals denken en werken? Reageer in het reactieveld onderaan het artikel en ontvang gratis toolkit no. 31: Tien lessen van bevlogen mensen. (pdf)
Wil je meer weten over ons boek? Op www.debezieldecorporatie.nl vind je de bestelinformatie en alvast een voorproefje.

Aan de slag? Op 31 mei 2018 is het tweede De Bezielde Corporatie Seminar: LEF!